Bouwen op communicatie

     'niet moe, wél wijzer'

Interview manager Bouwzaken Sint Maartenskliniek Nijmegen


Wat was de directe aanleiding om een communicatie- training te organiseren?

Het idee om als groep iets te gaan doen sluimerende al een tijdje. We wilden ons zelf ontwikkelen, maar ook als team de saamhorigheid vergroten. Maar het kwam er steeds niet van. Toen twee medewerkers van mijn afdeling de wens uitten om hun persoonlijke communicatieve vaardigheden te versterken met een kort individueel coachingstraject, hebben we besloten dit aan te vullen met een training voor de hele afdeling. Iedereen was meteen enthousiast.



Hoe heb je de training ervaren?

Het was bijzonder leuk. Ik vond het zelfs jammer toen het afgelopen was. Iedereen heeft er wat van opgestoken en dat geldt natuurlijk voor mijzelf ook. Door de trainingsmiddagen steeds te houden in de plezierige burgemeesterkamer in Cuijk, kwam je gemakkelijk los van de waan van de dag. Er was vanaf het begin een ontspannen, informele sfeer die heel vertrouwensvol aanvoelde. Hierdoor kwamen dingen op tafel, die normaal niet zo snel naar buiten zouden komen. De training heeft ons aan het denken gezet. Je neemt wat afstand en kijkt eens goed hoe de communicatie nu verloopt en wat je kunt verbeteren.



Wat was je belangrijkste eye-opener?

Wij hebben als technisch georiënteerde mensen, de neiging uitgebreid stil te staan bij de technische details en willen (te) snel met allerlei concrete oplossingen komen. Door even een klein stapje terug te doen en je eerst eens rustig af te vragen waar het nu precies om gaat en wat je doel is, voorkom je veel oeverloze discussie en irritatie.



Zie je al veranderingen in de manier waarop gecommuniceerd wordt?

Het is nog wat vroeg om dat echt vast te stellen. Maar mijn gevoel dat we een leuk en goed samenwerkend team zijn, is versterkt. Ook merk ik dat er wat jovialer, rustiger en opener gecommuniceerd wordt. Heel aardig om te constateren.



Wat vond je van de behandelde theorieën?

De theorie werd kort en bondig besproken en er werd steeds een goed verband gelegd met onze persoonlijke dagelijkse praktijk. Ik heb bij de theoretische onderdelen nooit gedacht: ‘Allemaal heel aardig, maar wat moet ik er mee?’ Nee, het was concreet en vooral direct toepasbaar.



Wat staat je over 5 jaar nog bij van deze training?

Dat ik het fijn vond om bevestigd te worden in het idee dat we een leuk, goed samenwerkend team zijn. Maar ook dat we op een heerlijk ontspannen manier veel hebben geleerd. Kort gezegd: ‘niet moe, wčl wijzer’.



Heb je nog tips voor anderen?

Je hebt de neiging om zo’n training op de lange baan te schuiven door de dagelijkse drukte en omdat je ergens toch denkt: ‘het zal wel niet zoveel opleveren’. Mijn tip: Stel niet eeuwig uit, maar doe af en toe zo’n training. Het is leuk en zinvol om in zo’n setting aan de slag te gaan. Om even stil te staan hoe je bezig bent en hoe het anders kan. Bovendien motiveer je je medewerkers omdat ze merken dat hun werkgever met zo’n training in ze wil investeren.