"Mijn klep houden en ruimte bieden"

Interview Districtchef Politie ‘s-Hertogenbosch

Wat heeft je op het spoor van externe coaching gezet?

Ik was heel actief, veel zelf ‘aan de bal’ en echt ‘de tent aan het runnen’. En daar begon ik de laatste tijd erg moe van te worden. Ik kwam in een meer beschouwende en reflecterende fase van mijn leven en voelde dat ik een stap wilde maken in mijn persoonlijke ontwikkeling. Omdat ik zo operationeel en directief was, stond ik te weinig open voor anderen. Ook had ik de tijd en de rust niet om op een meer strategische manier met mijn werk bezig te zijn. Ik had vragen als ‘Wie ben ik?’ en ‘Waar wil ik naar toe?’ Met mijn trajectbegeleider Trudy Wassink van de School voor Politieleiderschap heb ik toen een plan gemaakt waarin externe coaching was opgenomen.

Was je van het begin af aan enthousiast over externe coaching of hebben mensen je over de streep moeten trekken?

Vanaf het begin had ik het idee dat coaching wel nuttig kon zijn. Ik vind het in het algemeen wel leuk als mensen mij prikkelen en met mij het ‘het gevecht’ aangaan. Trudy ondersteunde mij helemaal en verwees mij door.

Wat vond je van het coachingstraject?

Vanaf het eerste moment had ik het gevoel dat ik mezelf kon zijn. Verder sprak mij de ‘recht voor z’n raap’-confrontatie bijzonder aan. Dus confronterend, maar tegelijkertijd respectvol en met veel humor.

Wat was voor jou de grootste winst van dit traject?

Ik heb geleerd meer afstand te nemen en meer te beschouwen. Ik heb ervaren dat, ondanks de grote drukte, dit meer rust geeft. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn omgeving. Ik sta nu ook anders in relatie met mensen. Meer balans, minder hiërarchisch en meer ondersteunend. Ik erger me minder en ben minder een bullebak. Het lukt me steeds beter mensen op een positieve manier te prikkelen.

Ben je door de coaching anders naar jezelf en anderen gaan kijken?

Ik ben van nature behoorlijk dominant en wil graag veel invloed hebben. Daarom had ik altijd het gevoel dat ik ‘mijn punt’ moest maken. Ik kreeg echter in de gaten dat dat niet echt effectief is. Werkelijk nieuw was dat niet voor mij, maar het kwam nu helder en indringend binnen door de confrontatie. Ik heb veel moeten oefenen om mijn klep te houden en anderen serieuzer te nemen en hen meer ruimte te bieden.

Hoe keek je aan tegen het maken van reflectieverslagen?

Het was erg nuttig, maar ik moest me wel steeds dwingen om het te doen en er niet te lang mee te wachten. Je wordt gedwongen om je leerervaringen te verwoorden, waardoor het nog meer van jezelf wordt. In voorbereiding op mijn gesprek las ik altijd mijn vorige verslag even door, waardoor ik weer helemaal ‘ bij’ was.

Wat zal je van dit coachingstraject over 10 jaar nog onthouden hebben?

De ommezwaai die ik zelf heb gemaakt in de samenwerking met de burgemeester. Ik was zelf er nooit op gekomen om het op de ‘andere’ manier aan te pakken door mijn eigen instelling en houding te veranderen. Geweldige verbetering voor ons beiden!

Heb je voor het coachen van je eigen medewerkers nog iets opgepikt uit dit traject?
Ik dacht altijd dat ik mijn medewerkers coachte, maar ik was ze vooral aan het vertellen hoe ze het moesten doen. Het lukt me nu beter om ècht te luisteren en het ze zèlf te laten ontdekken. Ik neem het niet over, blijf meer ontspannen en laat het bij hun.

Hoe heb je dit traject van 5 gesprekken zoveel impact op je werk en leven laten krijgen?
Mijn eigen gedrevenheid is daar toch het belangrijkst bij geweest. Als ik iets wil, dan ga ik er ook voor. En natuurlijk oefenen, oefenen, oefenen. 

Heb je nog tips voor andere politieleiders?
Het is goed om de scherpe kanten van je persoonlijkheid bij te schaven, maar uiteindelijk is toch je authenticiteit je kracht. En verder: doe niet zo ingewikkeld. Zeg wat er gezegd moet worden en doe wat er gedaan moet worden.