Empowerment
 

Mijn naam is Gabi. Ik ben 45 jaar oud en ik heb een groot gezin: vier kinderen en een man die het heel erg druk op zijn werk heeft. In 2001 ben ik een opleiding gestart tot psychosociaal hulpverlener.

Een onderdeel van de opleiding is om zelf in leertherapie te gaan. In de loop van de opleiding kwam ik er achter, dat ik al jaren bezig was om alleen maar voor anderen klaar te staan. Ik was vooral bezig om altijd maar aardig gevonden te worden. Zeker ook op de opleiding. “Kijk nou, hoe aardig ik ben, bij mij kan je altijd terecht, ik ben er voor je.” Doodvermoeiend. Het ergste vond ik nog dat ik merkte dat het nog niet eens werkte. “ Wat heb je aan iemand die je in alles alleen maar gelijk geeft? Iemand die wel mee leeft, maar je niet eens op een ander spoor kan brengen? Allemaal omdat ze alleen maar bang is, dat je haar dan niet meer aardig vindt. Dat was voor mij dus de insteek om iets te ondernemen….

Via een bevriende huisarts kwam ik bij Jan van der Heijden terecht. Ik ging met kloppend hart naar hem toe. Na een eerste gesprek, waarin wij allebei konden beoordelen of wij wel met elkaar wilden gaan werken, kon de therapie beginnen. In eerste instantie vond ik het moeilijk om over mijn gevoelens te praten. “Dat doe je toch niet.” Het praten over mijn partner, mijn moeder, mijn kinderen , bezorgde mij in eerste instantie een enorm schuldgevoel. Maar wat was het voor mij een enorme opluchting toen ik het wel deed. Met de hulp van Jan en het vertrouwen wat ik met hem opbouwde, kwam op een gegeven moment een hele waterval aan woorden en het uur wat wij samen hadden was eigenlijk veel te kort. Wat was en is het toch heerlijk om over alles wat je voelt te kunnen praten zonder dat het afgekeurd wordt. En aan degene die tegenover je zit te kunnen zien dat hij je begrijpt. Door vragen en suggesties van Jan heb ik mezelf leren accepteren zoals ik ben. Ik heb geleerd om mijn mening te uiten en niet eerst heel lang alles in te slikken. Ik heb geleerd dat er echt niets ergs gebeurt als je eens boos op je partner wordt. Of op de opleiding te zeggen dat je het met iemand helemaal niet eens bent. In tegendeel! Mensen waarderen je. Heerlijk. Ik ben in de loop van de maanden veel zelfbewuster geworden. Er is wel tijd voor nodig om dingen die je een hele leven op een bepaalde manier gedaan hebt te veranderen.

In mijn omgeving merk ik duidelijk dat mensen mij meer waarderen dan voor de therapie. Ze weten nu beter wat ze aan mij hebben. Het eeuwige lieve meisje is veranderd in een zelfbewuste maar toch noch altijd meelevende vrouw.