Burnout preventie
 

‘Uitgeblust’

Het verhaal van Jo die een jaar geleden met burnout klachten bij Het Laar aanklopte:

“Vanaf het eerste moment voelde ik me begrepen.”

Een jaar geleden raakte ik totaal uitgeblust. Ik werkte bij twee werkgevers, allebei in de gezondheidszorg.
Te veel werken en jaren lang roofbouw plegen is mij funest geworden.
Ik kreeg eerst veel lichamelijke klachten, van pijn in de voeten tot erg veel hoofdpijn.
Ik was ook altijd moe. Ik was al moe bij het opstaan. Ik had nergens meer zin in en ik ging nergens meer naar toe.
De eerste maanden hou je je staande, maar vraag me niet hoe.
De klap kwam toen ik uit bed op stond, althans probeerde op te staan, maar dat niet meer ging.
Ik was totaal op, ik kon mijn benen niet meer bewegen.
Mijn vriend zei al maanden dat ik te veel werkte, maar mijn excuus was telkens dat ik ging werken in het belang van de cliënten.
Nu, achteraf gezien, helemaal verkeerd.

Inzicht

Via de bedrijfsarts kwam ik in contact met Jan van der Heijden van Het Laar. Vanaf het eerste moment voelde ik me begrepen. Ik vertelde wat er allemaal gebeurd was op werkgebied. Daarna kreeg ik volop kans om mijn karaktereigenschappen bloot te leggen. Uiteraard zijn we dan een paar maanden verder. In het begin was ik nog steeds te moe om veel uit mezelf te vertellen. Alleen al de gedachte dat ik veel moest vertellen was te veel. Gelukkig voelde ik me op mijn gemak bij Jan en dat heeft voor mij de weg vrij gemaakt om veel te vertellen, zowel over mijn werk als mijn privé-leven. Het inzicht dat Jan mij heeft gegeven is erg fijn. Ik ben mij veel meer bewust gaan worden van mijn handelen. Hoe vaker ik bij Jan kwam, hoe sterker ik werd. Ik kreeg weer zin om dingen te gaan doen. Ik ging ook weer leuke dingen doen, zoals wandelen, bioscoop en boeken lezen.

Keuzes maken

Naarmate ik sterker en sterker werd, kreeg ik meer inzicht in wat ik zelf wilde. Privé zat alles goed. Op werkgebied echter niet. Inmiddels had ik bij één van de twee werkgevers ontslag genomen. Ik kon me maar op één werkgever concentreren. De organisatie waar ik mijn vaste baan had, zat midden in een reorganisatie. Er werd steeds meer druk gelegd op de werknemers, voor zover zij wisten op welke plek zij terechtkwamen en waar ze verantwoordelijk voor waren. Ik ging weer proberen op het werk te verschijnen en daar weer nuttig werk te verrichten. Ik moet zeggen dat ik dat heel erg zwaar vond, zeker als je ziet dat er een hele colonne collega’s is bijgekomen in de maanden dat ik afwezig was. Waar ik normaal alleen aan het werk was, waren nu twee collega’s bezig. Ik voelde mij een beetje bedrogen, uitgebuit al die maanden, maar het was ook een positief teken van de kant van de werkgever. Na een maandenlange reïntegratie ben ik nu weer volop aan het werk.

Een functie die bij me past

Ik ben er nog lang niet, want ik heb het zelfinzicht gekregen dat ik op de plek waar ik nu werkzaam ben niet al mijn kwaliteiten kan benutten en tot uitvoer brengen. Het werkgebied is zo smal dat ik mezelf telkens weer afvraag of ‘dit alles is’. Ik stoor me aan collega’s en de dingen die er gebeuren of niet gebeuren. Ik heb vaak het gevoel dat ik de enige ben die zich continu afvraagt waarom de dingen gedaan worden als ze gedaan worden en of dit niet anders en efficiënter kan. Ik denk over dingen na waar collega’s (en de organisatie) niet of te weinig over nadenken. Daarnaast voel ik dat er veel meer in me zit dan ik kan laten zien. Dus in de toekomst zal ik zeker gaan bekijken of ik binnen of buiten deze organisatie een functie kan gaan vervullen die beter bij mij past en die mij meer uitdaagt dan nu. Ik durf nu gesprekken met mijn werkgever aan te gaan om deze problematiek te bespreken. Als ik niet bij Jan was gekomen voor mijn burn-out klachten was ik nooit zover gekomen. Het heeft me veel sterker gemaakt.